Case 1
    D: คนต่อไปเข้ามา
    P: ผมปวดมากเลย ผม...
    D : ไม่ได้ใช้ไม้ค้ำยันใช่มั้ย แล้วนี่เผลอลงน้ำหนักใช่มั้ย ถึงได้เป็นแบบนี้ อยากหายแน่เหรอ
    P: ขอโทษครับ แต่ผมอยู่บ้านคนเดียว ไม่มีลูกเมีย ต้องทำงา..
    D: ไป กลับไป ไม่ให้ยาอะไรทั้งนั้น ถ้าไม่เชื่อฟังกันก็ไปรักษาที่อื่น
    9 : .............. (พูดอย่างงี้ได้ไง)

Case 2
     P: ผมปวดมากเลยครับ
     N: เอายานี่ไปกิน แล้วรู้มั้ยครั้งนี้ต้องจ่ายเอง
     P : ???
     N : นี่ไม่รู้เหรอ! ทุกครั้งที่มานัด จะต้องขอใบ refer มาทุกครั้ง นี่เป็นกฎหมายนะ
     P : ผมไม่ทราบ ผมทราบแต่ว่าต้องเอามาตอนที่ admit แต่ไม่ทราบว่าหลังจากนั้นต้องเอามาทุกครั้ง
     N : บอกไม่รู้ไม่ได้! นี่เป็นกฎหมาย บัญญัติไว้ว่าคนไทยทุกคนในประเทศต้องรู้ วันหลังจำไว้นะ
     9 : .............. (เพิ่งรู้เหมือนกัน)

Case 3
     P : ยายปวดมากเลยเนี่ย
     9 : ปวดแผลเหรอจ๊ะ เดี๋ยวสั่งยาแก้ปวดให้นะจ๊ะ
     P : มาทำแผลให้ยายบ่อยๆนะ หมอทำสะอาดดี ทำนานด้วยตั้งใจทำ โอ๊ยหมอ ยายปวดท้องด้วยแหละ ปวดทุกครั้งตอนจะฉี่ แล้วเมื่อไหร่จะได้กลับบ้านเนี่ย
     9 : เดี๋ยวตรวจฉี่ให้นะจ๊ะ จริงๆแล้ว ตอนนี้ยายได้ยาแก้ปวดอยู่แล้วนะ แล้วเดี๋ยวบอกอาจารย์ให้นะจ๊ะ เรื่องที่ยายจะกลับบ้าน
     P: พูดเพราะจังเลย นี่ขนาดเป็นหมอนะ ขอให้เจริญๆนะ
     9 : .................. (ยิ้ม)

1 เดือนผ่านไป
Case 4 
     p: ยายปวดมากเลยเนี่ย
     9 : ไปทำอะไรมายาย กี่วันแล้วเนี่ย
     P : ครกทับนิ้ว บวมเลย เป็นมา 5 วันแล้ว
     9 : ทำไมเพิ่งมาหละ บวมหนองไหลแล้วเนี่ย
     P : ยายกินยาอยู่บ้าน พวกยาลูกกลอน ยาชุด
     9 : อะไรนะยาย! แล้วนี่กินมากี่ปีแล้ว
     P : ก็ ญาติเค้าเอามาให้กินมาปี 2 ปีแล้ว เหลืออีกเพียบเลยเนี่ย
     9 : (เพิ่งเจอเคส Sepsis , BP drop เนื่องจากกินยาหม้อเป็นเวลาหลายปี) อะไรยาย พอแล้วนะ ห้ามกินแล้ว คราวหน้าเป็นอะไรห้ามรักษาเองแล้วด้วย ที่เหลือเอาทิ้งไปให้หมดเลย!
     P : ...............
   


     N : ............... (ชั้น....ลืม)

     "ลืม" รึยัง
      ความรู้สึกก่อนหน้าที่จะเข้ามาเป็นนักศึกษาแพทย์
      ตอนที่ตัวเองยังเป็น "คนไข้" หรือญาติคนไข้
      "ลืม" รึยัง
      ว่าตอนที่ไม่มี 'ความรู้' มันเป็นอย่างไร
      
       แล้ว"ลืม" รึยัง
       ว่าตอนที่เป็นนักศึกษาแพทย์ เราพูดจาไพเราะอย่างไร ปฏิบัติตัวอย่างไร
       กับคนไข้ ซึ่งเป็น "ครู" ของเรา
  และรู้สึกอย่างไรกับคนที่ปฏิบัติตัวแตกต่างออกไป
       
       ......เชื่อมั้ยว่าคนเราโตขึ้นได้ แม้ว่าร่างกายจะหยุดเจริญเติมโตแล้ว
       เมื่อวันหนึ่งเ เรากลายเป็นผู้ "รู้" และคนไข้ "ทำไมไม่รู้"
      
                ความรู้ ทำให้เราเริ่มรู้สึกว่ามีอำนาจ
      จาก"ครู" กลายเป็น "ผู้ถูกควบคุม"
                                         จึงกลายเป็นการ "โตคับที่" และ "ใหญ่คับฟ้า"
  
       ตอนนี้ "จำ" ได้แล้ว
       ขอโทษที่ลืม
                                     สัญญาว่าจะไม่'ลืม'อีก